Neem gerust contact met ons op om thuis
met u de mogelijkheden door te nemen.

window.dataLayer = window.dataLayer || [];
function gtag(){dataLayer.push(arguments);}
gtag('js', new Date());

gtag('config', 'UA-26468340-1');

Zelfzorg geeft de mate aan waarin een cliënt (zorgvrager) voor zichzelf kan zorgen. Zelfzorg wordt wel omschreven als "alle zorg die een persoon besteedt aan het opheffen van eigen noden en het voldoen aan eigen behoeften".

Er is sprake van een zelfzorgtekort als er bijvoorbeeld bij de algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) zoals wassen, aankleden of eten hulp nodig is van een familielid, bekende of een zorgverlener en deze de ADL ondersteunt of volledig overneemt.

De af te spreken ondersteuning zal erop gericht zijn om de zelfzorgtekorten zo veel mogelijk op te heffen of te ondersteunen zodat de zelfredzaamheid wordt gestimuleerd. Dit kan door de zorg tijdelijk over te nemen, of door voorlichting en training aan te bieden zodat de cliënt de tekorten zelf kan compenseren. Mensen met chronische aandoeningen kampen vaak met zelfzorgtekorten van blijvende aard. Zij hebben dan langdurend hulp nodig bij de zelfzorg.

Zelfzorgtekort kan ook van tijdelijke aard zijn doordat een aandoening weer geneest. In dit geval kan hulp bij de persoonlijke verzorging tijdelijk worden ingezet. 

Zelfzorgtekort wordt niet altijd door de cliënt zelf onderkend. Er is vaak sprake van schaamte en soms is er een gebrek aan ziekte inzicht, waardoor het zelfzorgtekort wordt veroorzaakt. Er kan bijvoorbeeld sprake van zijn bij dementie. Doordat de cliënt zorg mijdend is en geen ziekte inzicht heeft wordt de zorg als onnodig beschouwd.

Meer informatie over het verlenen van ondersteuning bij zelfzorg klik hier